Kontakty w Bangkockimi kierowcami tuk tuków, hotelowymi naganiaczami w Wietnamie lub tymi operującymi na granicy Tajlandii z Kambodżą zdołało nadszarpnąć moje zaufanie do ludzi. Birma pomaga mi je odzyskać.
Polska w Tajlandii to kraj jeszcze mniej znany niż Tajlandia w Polsce. W promocji pomóc nam może Euro 2012.
Jak opisać to co nie do opisania, po co opisywać skoro nic co napiszę, nie przygotuje was na to co spotka was w w tym niezwykłym kraju?
Na mapie Azji południowo-wschodniej coraz jaśniej świeci nowa gwiazda. Jeszcze nie dawno dostępna tylko dla co bardziej zawziętych podróżników dziś ledwie radzi sobie z zalewającą ją falą turystów. Nastała nowa moda – wszyscy jadą do Birmy.
„Ja już tu dłużej nie wytrzymam!” – powiedziała mi nie dawno koleżanka-nauczycielka rodem z RPA. „Z Tajami nie da się pracować”. Zgadzam się, często się nie da. Ale za to dość dobrze da się z nimi nie pracować.
Czasami mam wrażenie, że czas biegnie tu inaczej, czasami, że w ogóle stoi w miejscu. Nie odczuwam jego upływu, następowania godzin, dni, miesięcy. Świat wokół mnie trwa w dziwnym, chaotycznym stanie, któremu ktoś kiedyś dał na imię Bangkok.
Na miasto, w którym w porywach mieszka 15 mln ludzi nie ma mocnych. Wszystkie taksówki, autobusy, metra, tuk tuki i łodzie nie są wstanie uporać się z tym tłumem. Ale jeśli opanujesz podstawy bangkockiej komunikacji uda ci się pokonać smoka.
Niedawno pisałem o niezwykłym festiwalu tatuaży jaki co roku odbywa się w położonej 50 km od Bangkoku świątyni Wat Bang Phra. Ale pisać to sobie można. To trzeba zobaczyć! Teraz możecie – zapraszam na film.
Wojciech Cejrowski tylko trochę nakłamał w swoim programie o buddyzmie. A jednocześnie kompletnie minął się z prawdą.
Nazywam się Maciek Klimowicz i mieszkam w Tajlandii. Czytaj dalej, by dowiedzieć się więcej o życiu w Bangkoku, podróżach po Azji i co zrobić, by rzucić to wszystko i wyjechać w ciepłe kraje więcej » 
