„Ja już tu dłużej nie wytrzymam!” – powiedziała mi nie dawno koleżanka-nauczycielka rodem z RPA. „Z Tajami nie da się pracować”. Zgadzam się, często się nie da. Ale za to dość dobrze da się z nimi nie pracować.
Tag Archives: Zwyczaje
Kim jest król Tajlandii?
Polacy kochają papieża? Fani rock’n'rolla kochają Elvisa? To wszystko nic w porównaniu z tym jak Tajowie wielbią swojego króla.
Tu jest Tajlandia, tu się pije!
O narkotykach w Tajlandii rozpisywał się nie będę bo chyba wszystko już na ten temat zostało powiedziane. Wojna z nimi trwa, i jak każda wojna pełna jest okrucieństwa, uboga w sens a w dodatku równie nieskuteczna jak polskie zmagania z dopalaczami. A nam pozostaje się napić.
Biznes
Outsourcing zmienił oblicze wielkiego biznesu, zmienił rynki pracy a od kiedy przeprowadziłem się do Tajlandii – zmienia moje życie. A to dzięki temu, że przepaść między moimi zarobkami a cenami usług w Bangkoku sprawia, że niewiele rzeczy muszę robić sam, daję zarobić innym.
Do Urn
Trzeciego lipca w Tajlandii odbędą się wybory parlamentarne. Nie będę tu pisał o zawiłościach Tajskiej polityki, w której obok programów wyborczych, koalicji i opozycji ważną rolę odgrywa też kolor noszonej na plecach koszuli i gdzie za przynależność do nie tej co trzeba frakcji w biały dzień można zgarnąć kulkę. Zresztą polityką, jak przystało na magistra nauk politycznych przestałem się interesować już jakiś czas temu.
Rasizm po Tajsku
Ile zarabia nauczyciel w Tajlandii? To zależy. Od czego? Od tego gdzie pracuje, jakie ma doświadczenie, ile ma szczęścia. Przede wszystkim jednak zależy to od koloru jego skóry…
Cyrk
Miejsce akcji – szkoła średnia na południu Bangkoku. Czas akcji: codziennie rano od 7:30 do pierwszego dzwonka o 8:20. Postacie: 2600 uczniów, kilkudziesięciu nauczycieli, orkiestra dęta i ja.
In your face!
Nikt nic nie wie. A nawet jak wie, to nie powie. Tyle udało mi się dowiedzieć po tygodniu pracy w tajskiej szkole. Zapowiedzią tego jak sprawy się tu mają mógł być już mój pierwszy dzień w pracy
W Sheratonie
Jedna noc w Sheratonie w położonym na zachodzie wyspy Lombok miasteczku Senggigi kosztuje milion rupii.* Ustawiony twarzą do plaży, oświetlony eleganckimi latarniami, smagany morską bryzą. Jego bramę wjazdową mijam na skuterze. Razem ze mną na jednośladzie siedzi niejaki DX (mimo starań nie udało mi się z niego wyciągnąć pełnego brzmienia jego imienia) oraz jego anonimowy kumpel. Wiozą mnie do swojej wioski, w mrok.
Tajski poker
Przyznaję bez bicia – popełniłem zbrodnię i udało mi się uniknąć kary. Ale od początku.
